الشكر : اندام زن ( البلغة / 47 ) الشكر : فرج زن ( تاج / 279 ) ، ( تكملة / 354 ) ، ( قانون / ج 2 / 705 ) ، ( ملخّص / 48 ) الشكلة : سرخى چشم ( تكملة ص 377 ) الشكير : موى فرج ( البلغة / 47 ) الشكر و الحر و البضع و الفلهم و الكعثب و الجهاز و العنبل : فرج زن ( السّامى / 225 ) شلو : نيم‌اندام ( مقدّمة / 172 ) شنانان : دو رگ اشك را آورنده ( مقدّمة / 180 ) الشنب : خوش‌آبى و سردى دندان‌ها ( تكملة / 346 ) شنف : زبرگوش ( دستور / 299 ) شواة : پوست سر ( دستور / 299 ) ، ( قانون / ج 1 / 21 ) ، ( مقدّمة / 173 ) ، ( البلغة / 8 ) الشوات : پوست سر ( المرقاة / 5 ) الشوار : عورت مردم ( تكملة / 354 ) ، ( قانون / ج 2 / 622 ) الشوارب : رگ‌هاى پيرامن گلو ( قانون / ج 1 / 184 ) الشوازب : گذرگاه آب در گلو ( قانون / ج 1 / 184 ) الشوب : آميزش ( ملخّص / 48 ) شوخ‌گوش ( المرقاة / 6 ) ، ( البلغة / 15 ) ، شوخ‌گوش ، ريم‌گوش ( مقدّمة / 176 ) ، ليمهء گوش ( دستور / 323 ) شوص : درد دندان ( مقدّمة / 183 ) الشوصة : باد كه در پهلو آيد ( تاج / 295 ) ، بادى كه در پهلو ايستد ( السّامى / 42 ) ، دردى بود در پهلوها ( قانون / ج 2 / 889 ) ، نوعى از آن هم [ خفيدن با تب ] ( المرقاة / 64 ) الشوكة : سرخى كه بر تن و بر جايهاى ديگر پيدا آيد ( تاج / 295 ) ، دنبل بزرگ مانند طاعون ( قانون / ج 3 / 1292 ) الشوى : اعضا به كناره‌ها چن دست و پاى ( تكملة / 381 ) ، پوست سر ( ملخّص / 48 ) ، پوست‌هاى سر ( قانون / ج 1 / 16 ) كناره‌هاى دست و پاى ( قانون / ج 1 / 16 ) الشهود : زبان‌ها ( قانون / ج 1 / 502 ) الشياف : شافها ( قانون / ج 3 / 1126 ) ، شياف ( السّامى / 288 ) الشياق : آن رگ كه دل به دو آويخته ( قانون / ج 3 / 1216 )